Het is koud, heel koud

Dit is een verslag dat Celine Joosten schreef naar aanleiding van de indrukwekkende 360° Explore reis naar Patagonië

Het is koud, heel koud. We hebben de hele dag in stralend weer gelopen, maar nu is de zon is achter de bergen gezakt, staat er een ijskoude wind en ik probeer me in een riviertje met smeltwater te wassen. Rillend en klappertandend twijfel ik een beetje waar ik mee bezig ben. We staan met de tentjes aan de voet van Cerro Castillo, de kasteelberg. Als ik omhoog kijk zie ik de kenmerkende zwarte grillige rotspunten, deels bedekt met sneeuw en nog net verlicht door de ondergaande zon. Het is zo’n schitterend gezicht, dat ik de kou helemaal vergeet. Met een lach op mijn gezicht loop ik weer terug naar de tenten.

Tegenstellingen

We zijn met zijn twaalven op trektocht door de verborgen parken van Patagonië. Eergisteren stonden we nog op Schiphol, vandaag rijden we met een busje door het merendistrict bij Bariloche, Argentinië. We maken vandaag de korte klim naar Refugio Cerro López. Hoewel we in de verte eigenlijk alleen maar water zien, lopen we over een kurkdroog, stoffig zandpad omhoog. Door de felle zon hoog aan de hemel heeft het pad iets woestijnachtigs. Wanneer we wat hoger klimmen ligt er opeens sneeuw op het pad. Wat een waanzinnige contrasten! 

Klein

Tijdens de eerste trektocht lopen we drie dagen onderlangs de hangende gletsjers van Monte Tronador. We lopen door een bos met eeuwenoude Alerce bomen. De bomen zijn meters breed en tientallen meters hoog. Tussen de bomen staat meters hoge bamboe. In de verte zien we de eerste gletsjer. We zien de enorme massa ijs pas goed wanneer we het bos uitlopen. Het bos gaat eigenlijk direct over in een sneeuwveld. In twee uurtjes klimmen we door de sneeuw omhoog naar de hut voor vanavond. 

Apenkooien

Het laatste stuk van de trektocht is de afdaling naar Lago Frias. We zien vanuit de hut het meer al onder ons liggen. Het lijkt een klein stukje dat in een paar uur te doen is. In de hut worden we echter gewaarschuwd dat het echt een langere tocht is.  Snel begrijpen we de waarschuwing. De wandeling lijkt meer op een apenkooi les van vroeger. We klimmen en klauteren over bomen en rotsblokken. Regelmatig moet de rugzak af om onder een omgevallen Alerce boom door te kunnen kruipen. Op de drassige stukken liggen dunne boomstronken klaar als evenwichtsbalken. Een enkeling houdt er natte voeten aan over. Wanneer we aankomen bij Lago Frias schijnt gelukkig het zonnetje. We kunnen nog even gaan liggen, en onze schoenen en sokken laten drogen, terwijl we wachten op de Ferry die ons naar ons hotel brengt.

Van regenwoud tot vulkaan

Met de bus steken we de grens over naar Chili. Er zijn hele strikte regels over het meenemen van etenswaren. Dus voordat we Chili in mogen, moeten we al onze tassen leeg halen onder het toeziend oog van de grenscontrole. Met de stempels in onze paspoorten maken we nog een korte ferrytocht voordat we ’s avonds in Puerto Varas aankomen.

Vlakbij Chaiten doen we op één dag meerdere kleine wandelingen. Het regenwoud waar we als eerste doorheen lopen doet zijn naam eer aan. We lopen tussen de bomen bekleed met mos en fel groene varens langs een aantal kleine watervallen. De regen zorgt voor spectaculaire effecten zoals de druppels die aan de varens, bloemen en spinnenwebben hangen. ‘s Middag beklimmen we de actieve vulkaan, Chaiten. De gevolgen van de uitbarsting in 2008  zijn nog goed te zien. Tussen het groene struikgewas staan grijze, kale, dode boomstammen overeind. Boven bij de vulkaan komt op meerdere plekken nog rook uit de rotsen tevoorschijn. Voldaan van de mooie en totaal verschillende wandelingen op één dag gaan we terug naar ons hotel.

In de schaduw van de Condor

De tweede trektocht is door het park Cerro Castillo, vernoemd naar de gelijknamige berg. Op de tweede dag lopen we eerst nog door het bos, voordat we onze rugtassen achter laten voor een klein uitstapje. Een stuk lichter te voet zonder onze tassen lopen we snel over een groot blokkenveld lopen we naar een prachtig gletsjer meertje. We hebben de tijd om even te zitten en rond te kijken. Ik neem lekker een slok koffie uit mijn thermosbeker. Veel mooier kan een koffiepauze niet.We lopen terug, doen onze rugtassen weer op en starten aan de klim van de met sneeuw bedekte Paso Peñón. We lopen over de sneeuw in een rij naar boven. Het makkelijkst is om je voet steeds in de afdruk van de gene voor je te zetten. Geconcentreerd kijken we allemaal naar beneden wanneer er een reusachtige schaduw over de sneeuw beweegt. Verrast kijken we omhoog en zien we een condor slechts enkele meters boven de sneeuw doorvliegen. Een moment om van te genieten en te onthouden, want voor een fototoestel is de condor veel te snel. Boven op Paso Peñón zien we in de verte Cerro Castillo, waar we vanavond ons tentje gaan opzetten 

Windvlagen

De derde dag van trektocht start met enkele mooie vergezichten. Eerst lopen we langs het turquoise  ketelmeer, Laguna Castillo. Dan lopen over het zadel van Morro Rojo. We hebben prachtig uitzicht over de vallei en zien in de verte Lago General Carrera, het grootste meer van Chili. Op het zadel waait het hard. Zo hard dat we even schuil nemen achter een rots om te kijken hoe we verder kunnen. Twee leden van de groep staan nog buiten deze beschutting, wanneer een extreme windvlaag ze omgooit alsof ze niets wegen. We gaan snel er naar toe om te helpen, maar het is lastig om niet zelf ook omgegooid te worden. Dat gaat dan ook weer mis en het is twee valpartijen later voordat we allemaal weer terug zijn bij de beschutting. Met enkele sneeën in een gezicht, een pijnlijke enkel en enkele blauwe plekken, lijken we er goed vanaf gekomen te zijn. In elk geval is het duidelijk dat we niet verder kunnen op deze route. We dalen af en pakken een pad rechtstreeks naar het dorpje waar we eigenlijk morgen hadden moeten eindigen. Met nog enige adrenaline in ons lijf dalen we af.

Frisse duik

Beneden in vallei waait het niet en is het daardoor heerlijk zomers weer. Door de afdeling van gisteren hebben we een dag over in de planning. We besluiten een dagtocht langs de kust van Lago General Carrera te maken. We hebben de tijd en houden een lange stop in het zonnetje met uitzicht over het meer. In de verte zien we ook Cerro Castillo liggen, waar we gisteren nog liepen. Omdat het warm is klinkt een duik in het meer aanlokkelijk. Het is echter ijskoud water, dus we zijn er ook snel weer uit. Maar we zeggen dat we in het grootste meer van Chile, met uitzicht op Cerro Castillo, hebben gezwommen! 

Kale vlaktes van Parque Patagonia

De derde en laatste trektocht voert ons door Parque Patagonia en Reserva Nacional Jeinimen. Dit eerste park is opgezet door Doug Tompkins, oprichter van kledingmerken als North Face, om zo de natuur in het gebied te herstellen en beschermen. De natuur is enorm beschadigd door begrazing door schapen en ander vee. Regelmatig komen we de bewoners van het park tegen, de guanaco’s (familie van de lama). Ze lijken redelijk gewend aan mensen, dus we zien ze ook van dichtbij. Wanneer we een paar indrukwekkende, vechtende guanaco’s tegenkomen, zijn wij het degenen die voorzichtig afstand houden.

Natte broek

De laatste dag van deze trektocht lopen we in Reserva Nacional Jeinimen. Die ochtend moeten we zoveel riviertjes doorwaden, dat we de waadschoenen tussendoor maar gewoon aanhouden. Sommige doorwadingen zijn diep en kosten kracht en concentratie om veilig aan de overkant te komen. We komen aan het einde van de ochtend uit bij het spectaculaire Lago Verde. Het groene gletsjermeer is omgeven door steile kliffen. De wandelschoenen kunnen weer aan, want we moeten die steile kliffen beklimmen. Boven wacht een grootte beloning. We hebben uitzicht over Lago Verde en over de riviertjes die we die ochtend hebben doorwaad. ’s Middags lopen we het park uit en staat onze chauffeur met bus op ons te wachten. 

Terug

In de afgelopen drie weken zijn we een flink stuk naar het zuiden gereisd. In één dag rijden we 900 km over de snelweg aan de Argentijnse kant van de Andes terug naar Bariloche. Dan rest ons nog een vliegtuigreis terug naar Nederland om deze onvergetelijke mooie reis echt af te ronden.  

Inspiratie voor jouw volgende avontuur?

Rugzaktrekking door imposant Groenland
Inner Dolpo Trek
Patagonië Verborgen Parken